Bu haqda düşün…

Bir gün bir nəfər həmişə olduğu kimi işdən evə gec qayıdır, yenə də yorğun… Birdən qapının qarşısında 5 yaşlı oğlunu görür.
— Ata, olar səndən bir söz soruşum?
— Əlbəttə, nəsə olub?
— Ata, sən nə qədər pul alırsan?
— Bu sənin işin deyil- ata qəzəbləndi- ümumiyyətlə niyə soruşursan?
— Heç, elə-belə bilmək istəyirəm. xahiş edirəm de, sən 1 saata nə qədər pul alırsan?

— 5 man.
— Ata,- uşaq ciddi nəzərlərlə atasına baxdı — sən mənə 3 manat borc verə bilərsən?
— Sən bunu onunçün soruşdun ki, mən sənə hər hansı bir mənasız oyuncaq üçün pul verim? — deyə ata hirsləndi- indi ise cəld otağına get. İnsan belə eqoist olmaz. Mən səhərdən gecəyə kimi işləyirəm, ancaq sən özünü çox pis aparırsan.
Uşaq sakitcə öz otağına getdi və qapını bağladı. Ata isə hələ də oğluna qəzəblənirdi: O necə mənim maaşımı soruşa bilər ki, hələ sonrada pul istəsin. Lakin sonra o sakitləşdi və düşünməyə başladı: «Bəlkə ona doğrudan da nəsə vacib bir şey almaq üçün pul lazımdır. 3 manat… heç nə olmaz, axı o məndən heç vaxt pul istəməyib»
O oğlunun otağına daxil oldu.
— Oğlum, hələ yatmırsan?
— Yox, ata, uzanıram.
— Deyəsən mən sənə çox kobud cavab verdim. Bu günüm çox ağır olub, ona görə də sənə qəzəbləndim. Al bu sənin istədiyin pul.
Uşaq çox sevindi:- Çox sağ ol, ata.
Sonra o yastığının altına topladığı digər pulları da çıxardı. Pulları görən ata qəzəbləndi: — Əgər pulun var idisə, bəs niyə məndən pul istədin?
— Çunki mənim 3 manatım çatmırdı. İndi isə tam oldu. Ata, burada düz 5 manat pul var. Olar, mən sənin iş vaxtının 1 saatını alım? Xahiş edirəm sabah işdən evə tez gəl. Mən istəyirəm ki, biz şam yeməyini bir yerdə yeyək.

Nəsihət… Əksinə nəsihət yoxdur. Sadəcə xatırlatmaq istədim ki, həyatımız onu bütünlüklə işə, təhsilə həsr etmək üçün çox qısadır. Biz onun əllərimizin arasından uçub getməsinə imkan verməməliyik və ya onun çox cüzi hissəsini öz sevdiklərimizə ayırmamalıyıq. Əgər biz sabah olmayacayıqsa bizim kompaniya bizi tezliklə başqa biri ilə əvəz edəcək. Yalnız və yalnız dostlarımız və ailəmiz üçün bu əsl itgi olacaq, hansı ki, bütün ömürləri boyu xatırlayacaqlar. Bu haqda düşünün, axı bizlər işimizə ailəmizdən daha çox zaman ayırırıq…

1 Şərh (+sizinki əlavə edilsinmi?)

  1. Novruz
    Fev 13, 2011 @ 18:48:06

    Axa Konul). .Chox gozel yazidir. . Dushunuremki her bir insan,Oxumaqdan elave Ailesinede vaxt ayirmalidir. . Aile her sheyden vacibdir. .Ister insan ishlesin,Ister telebe olsun,Ister Xaricde tehsil Alsin ,Ferq Etmir AILE hemishe olmalidir ve unudulmamalidir. .Amma realistlik gozuyle baxanda bele qerara qeldimki,..Men ozumden danishsam eger Gunum Ancaq kitab oxumaqla ke4sede Aile uchun ayiracaqim vaxt yeterince bol olur. . Amma umumiyetle fikirleshende,Hetta Alimlik derecesine qalxmish bir insan olsada,Aile komeyi olmush orda. .Chunki insan yarananda Oz ailesini gorur..Chalishaq Ne qeder chox oxuyuruqsa Oz yaxinlarimizada,Oz dostlarimizada Vaxt ayiraq yeterince! tshk Konul gozel yazi)

    MR.Novruz

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma

%d bloqqer bunu bəyənir: